(25.02.2018) Dzisiaj jest niedziela, w tym dniu odmawiamy: Tajemnice Chwalebne

Ofiarowanie Jezusa w Świątyni

Jak w świątyni Maryja przedstawiła i ofiarowała Jezusa, tak prosimy Ją teraz, by przedstawiła i ofiarowała nas Najświętszemu Sercu Jezusowemu. Dzisiaj my odnawiamy nasze całkowite poświęcenie się Maryi. „Wszystkie narody będą Mnie zwać błogosławioną”. Jezus chce byśmy kochali Maryję jak On Ją kocha, ponieważ Ona jest i naszą Matką: „Synu, oto Matka twoja. Matko, oto syn Twój”. Jej Serce Niepokalane zostało przebite mieczem wielu boleści, by wszyscy mogli wejść do Jej Serca i być ukształtowani na podobieństwo Jezusa. Przebywamy w Jej Sercu, by mogła nas doprowadzić do stanu pełnej dojrzałości w Jej Synu Jezusie. Ustawicznie Ona nam przypomina: „Czyńcie, cokolwiek On wam powie”. W naszym całkowitym oddaniu się Maryi prosimy ją, by kierowała wszystkie nasze myśli, pragnienia, i słowa i czyny do Najśw. Serca Jezusowego, który powiedział: „Szukajcie najpierw Królestwa Bożego i sprawiedliwości jego”. Bóg daje nam wszystko co potrzebne do naszego uświęcenia. On daje nam nie tylko pragnienie miłowania Go, ale samą miłość, którą mamy Go miłować. „To Bóg sprawia w was wszelką miarę pragnienia i osiągnięcia”. Eucharystyczna miłość Jezusa „zachęca nas i pociąga” by przyjąć Jego postawę w życiu naszym codziennym, a jest nią pragnienie spełnienia woli Jego Ojca Niebieskiego, upodobania Jego Ojca i chwały Jego Ojca. „Jesteście ludem wybranym, królewskim kapłaństwem, narodem świętym”.

ofiarowanie_jezusa_4

Proroctwo Symeona o tym, że Jezus będzie odrzucony, trwa w naszych czasach, jako że Święta Eucharystia jest powodem zakłopotania pysznych, podobnie jak Jego Wcielenie. Eucharystia i Jego Krzyż były kamieniem obrazy dla tych, co nie otwarli się na Boży plan zbawienia dwa tysiące lat temu. Na skutek pierwszej wzmianki o Eucharystii uczniowie Jezusa opuścili Go. Teraz Jego uczniowie opuszczają Go, gdy są wzywani na adorację Eucharystyczną. Jakże wielu żyje tak, jakby nasz Pan nie istniał w Eucharystii. Ze wszystkich pustych kościołów Jezus woła: Mam to przeciwko wam., opuściliście waszą pierwszą miłość”. „Ten lud czci mnie wargami, ale serca daleko są ode Mnie”, „Pan jest tu i wola cię”. Eucharystia jest to Ten sam pociągający Jezus co w Ewangelii. Małe dzieci przychodziły do Niego i wszyscy chcieli wiedzieć: „Nauczycielu, gdzie mieszkasz?.. On rzeki do nich: chodźcie i zobaczcie”. „Jezus Chrystus jest ten sam wczoraj i dziś i na wieki”. Ze wszystkich zamkniętych kościołów i dziś Jezus woła: „Pozwólcie dziateczkom przyjść do Mnie i nie przeszkadzajcie im, takowych bowiem jest Królestwo Niebieskie”.

Oto dlaczego twoje nawiedzenie Go dziś jest tak ważne. Pocieszasz Go za tych, którzy odeszli od Jego Eucharystycznej miłości, właśnie tak, jak Jego przyjaciele w Betanii pocieszyli Go, gdy mówili: pozostań z nami, Panie”. Tu On mówi do ciebie teraz, jak powiedział do nich wtedy: „Ponieważ Mnie kochacie, jesteście oazą dla Mojego Serca”, gdyż adoracja jest docenieniem daru obecności naszego Pana między nami w Najświętszym Sakramencie. On jest „Pośrednikiem Nowego Przymierza”. Eucharystia jest nowym Przymierzem. Maryja przyniosła Jezusa do świątyni, ponieważ On sam miał się stać nową Świątynią, która czyni dom Boży świętym przez Swoją Eucharystyczną obecność na ziemi. „Widziałem świątynię napełnioną chwałą Pana”, gdyż On powiedział: „Tu będzie Mój tron, tu Ja postawię stopy Moich nóg; tu będę mieszkał na wieki” Tu powinny być spełniane pragnienia Jego Serca dniem i nocą: „Czy to możliwe, że Bóg mieszka między ludźmi na ziemi?” „Niech oczy Twoje będą zwrócone dzień i noc na tę świątynię, MIEJSCE, O KTÓRYM TY ZAWYROKOWAŁEŚ, ŻE BĘDZIESZ W NIM CZCZONY”.

Radość Symeona jest naszą radością dzisiaj, kiedy w Najśw. Sakramencie przeżywamy to, co Symeon wypowiedział przy ofiarowaniu: „Moje oczy ujrzały Zbawienie, któreś przygotował dla wszystkich narodów: światło na oświecenie pogan i chwałę ludu Twego Izraela”.

Maryjo, pomóż nam „utkwić nasze oczy w Jezusie”, tak, by radość w Nim stała się naszą radością i mocą, skoro Jego miłość Eucharystyczna niszczy wszystkie nasze nędze i zadość czyni za wszystkie nasze braki.

„To Dziecię przeznaczone jest na to… by Mu się sprzeciwiano (odrzucano) … a Twoje Serce miecz przeniknie”. (Łuk. 2,34)

RADOŚĆ POŚWIĘCENIA
Nie bądźcie smutni w tym dniu, bo radość w Panu będzie waszą silą. (Neh. 8,10)

Jezus mówi: „Jeżeli wierzycie w Moją miłość, jeżeli naprawdę wierzycie w Moją miłość — będziecie oglądali cuda Mojej miłości”. Jezus przebywa z nami, bo tak jesteśmy drodzy Jego Sercu. Tu On nas pociesza i pragnie, byśmy Go my pocieszali. Tu On mówi do nas: „Synu, daj Mi serce twoje”. Jesteśmy smutni, gdy jesteśmy zbyt zajęci sobą. „Spójrz na Niego, a rozpromienisz się radością, a twoje oblicze nie będzie zawstydzone”.

Poznanie miłości Jezusa w Najśw. Sakramencie uszczęśliwia nas, ponieważ każdy moment w którym na Niego patrzymy naprawia to, co jest w nas złego i pogłębia nasze zjednoczenie z naszym Boskim Panem.

Właśnie dlatego zdobyć możemy nieporównanie więcej dla naszego życia duchowego spoglądając na Jego nieskończoną dobroć, niż zajmując się zbytnio naszą nędzą. Kiedy wszystko oddajemy Jezusowi przez Maryję, wszystko dobro, a również i zło zostaje przemienione na chwałę Ojca, ponieważ „WSZYSTKO SŁUŻY KU DOBREMU DLA TYCH, KTÓRZY MIŁUJĄ BOGA”.

Na skutek naszego całkowitego poświęcenia się Maryi wszystkie nasze myśli, słowa i czyny Ona przyjmuje i czyni je miłymi Jezusowi OCZYSZCZAJĄC JE W SWOJEJ MIŁOŚCI, przyozdabiając je Swoimi zasługami i przedstawiając je Jego Eucharystycznemu Sercu, żeby On mógł widzieć i kochać w nas to, co widzi i kocha w Swojej Matce. To jest właśnie radość poświęcenia!

MODLITWA DO PRZENAJŚWIĘTSZEGO SAKRAMENTU
Jezu, weź nasze nędzne serca i daj nam „nowe serce” dając nam Swoje własne. W czasie tej tajemnicy odnawiamy NASZE CAŁKOWITE ODDANIE SIĘ NIEPOKALANEMU SERCU MARYI. Przez Maryję ofiarujemy Twemu Eucharystycznemu Sercu wszystko, czym jesteśmy i co posiadamy: „Totus Tuus”.